Het WK 2026 is donderdagavond officieel van start gegaan met de openingswedstrijd tussen gastland Mexico en Zuid-Afrika in het iconische Estadio Azteca.
Het beroemde stadion vormde het perfecte decor voor de aftrap van het mondiale eindtoernooi. Bafana Bafana was op de tribunes echter hopeloos in de minderheid, en dat vertaalde zich naar een uitstekende openingswedstrijd van El Tri.
Mexico profiteert van thuisvoordeel – een snelle voorsprong
Net zoals Zuid-Afrika zestien jaar geleden het thuispubliek gebruikte om een overwinning te boeken, deed Mexico nu precies hetzelfde. Raúl Jiménez kreeg al vroeg in de wedstrijd de eerste grote kans en dwong doelman Ronwen Williams tot een knappe redding. Slechts negen minuten na de aftrap was het alsnog raak: Julián Quiñones schoot Mexico op voorsprong.
Yaya Sithole leed balverlies aan Erik Lira, die de bal direct doorspeelde naar Quiñones om het allereerste doelpunt van dit WK te noteren. Terwijl de wedstrijd zich begon te zetten, testte Jiménez opnieuw Williams, die dit keer een antwoord had op de inzet van de Wolverhampton Wanderers-spits. Vlak daarna raakte Quiñones het aluminium.
Voor Zuid-Afrika ging het van kwaad tot erger toen Sithole vijf minuten na rust een directe rode kaart kreeg voor een overtreding als laatste man op Brian Gutiérrez. Halverwege de tweede helft werd de wedstrijd definitief in het slot gegooid toen Jiménez de voorsprong verdubbelde met zijn allereerste WK-doelpunt ooit.
Zuid-Afrika eindigde de wedstrijd zelfs met negen man nadat Themba Zwane na een VAR-ingreep van het veld werd gestuurd. Ook Mexico kreeg in de blessuretijd nog een rode kaart (centrumverdediger César Montes), maar dat mocht de pret niet drukken na een uiterst solide toernooistart voor het gastland.
De passing van Johan Vásquez was cruciaal
Johan Vásquez, op clubniveau al bekend als een betrouwbare balverdeler, was donderdagavond van onschatbare waarde voor de Mexicaanse dominantie. De centrumverdediger van Genoa verstuurde meer succesvolle passes (75) dan iedere andere speler op het veld tijdens de 2-0 overwinning. Hij noteerde daarbij een indrukwekkende passnauwkeurigheid van 92,6%.
Het gastland domineerde de wedstrijd tegen de Afrikaanse opponent. Mexico had 60,5% balbezit, en het was het vermogen van Vásquez om constant een medespeler te vinden dat hierin essentieel bleek.
Natuurlijk was de verwachting altijd al dat Mexico, gesteund door een fanatiek thuispubliek in Mexico-Stad, het initiatief zou nemen. Dit werd echter pas echt mogelijk gemaakt door het zelfverzekerde optreden van Vásquez in het hart van de defensie. Hierdoor kon de Midden-Amerikaanse grootmacht de wedstrijd volledig controleren.
Mexico overbelastte de linkerkant
Aangezien Vásquez als linker centrale verdediger startte, was het geen verrassing dat Mexico de linkerkant van het veld overbelastte in hun soepele overwinning op Zuid-Afrika. Maar liefst 45% van de Mexicaanse aanvallen verliep via de linkerflank, vergeleken met slechts 31% over rechts.
Teboho Mokoena, die aan de rechterkant van het Zuid-Afrikaanse driemansmiddenveld startte, slaagde er niet in om ook maar één van zijn twee tackle-pogingen succesvol af te ronden. Khuliso Mudau deed het iets beter met een succesratio van 80% uit vijf pogingen.
Desondanks was het plan overduidelijk: vleugelaanvaller Quiñones zo vaak mogelijk aan de bal krijgen. De 29-jarige aanvaller scoorde niet alleen en raakte de paal, maar voltooide ook meer succesvolle dribbels (5) dan iedere andere speler op het veld.
Daarnaast creëerde de buitenspeler twee kansen; alleen Gutiérrez (3) deed dat vaker. Het doel was om optimaal gebruik te maken van de bereidheid van Quiñones om de ruimte tussen de rechtsback en het centrale middenveld op te zoeken. Het was een tactische zet die perfect uitpakte.
Is er nog hoop voor Zuid-Afrika?
Toen de opstellingen bekend werden gemaakt, was het strijdplan van Zuid-Afrika voor iedereen duidelijk. Ze wilden diep inzakken, Mexico frustreren en hopen op een doelpunt uit de omschakeling. Dat plan viel echter al in de openingsfase in duigen.
Nu Bafana Bafana de wedstrijd met negen man eindigde, is de missie om de groepsfase te overleven een stuk lastiger geworden. Er zullen noodgedwongen wijzigingen in het systeem en de opstelling moeten plaatsvinden voor de wedstrijd van volgende week tegen Tsjechië. Zuid-Afrika zal hopen dat ze genoeg tijd hebben om een minder reactief en meer aanvallend strijdplan in te slijpen.