Het was opnieuw een drukke zomer voor Chelsea.
In hun voortdurende zoektocht naar nationale én Europese dominantie doken de Londenaren weer gretig de transfermarkt op. Liam Delap, Joao Pedro en Jamie Gittens kwamen over van respectievelijk Ipswich Town, Brighton & Hove Albion en Borussia Dortmund. Daarnaast maakten Estevão, Dário Essugo en Kendry Páez hun al eerder afgesproken overstap naar Stamford Bridge definitief.
Toch klonk er kritiek: Chelsea zou te veel aanvallende talenten binnenhalen, terwijl de balans in het elftal zoek dreigde te raken, ondanks dat de club vorig seizoen met slechts 43 tegendoelpunten de derde beste defensie van de Premier League had.
Hoeveel invloed trainer Enzo Maresca precies heeft gehad op deze aankopen is nog onduidelijk, maar één ding is zeker: de komst van Jorrel Hato zal hij met open armen ontvangen.
Een gewilde versterking
De talentvolle Nederlander stond al langer op de radar van meerdere topclubs. Zowel Arsenal als Liverpool werden eerder in verband gebracht met een transfer, maar uiteindelijk trok Chelsea aan het langste eind. De club blijft daarmee vasthouden aan haar strategie: de beste jonge spelers binnenhalen op relatief lage salarissen, maar met prestatiegerichte contracten.
Waar past Hato in dit Chelsea?
De grote vraag is: waar gaat Hato precies spelen?
Een luxeprobleem voor Maresca, maar wel een prettig dilemma.
Hato is een linkspoot die zowel als centrale verdediger als linksback uit de voeten kan. Daarmee biedt hij zowel concurrentie voor Levi Colwill (centraal) en voor Marc Cucurella (linksback). Vooral dat laatste is belangrijk, want Chelsea had vorig seizoen nauwelijks alternatieven op links.
Cucurella kende een bijzonder druk jaar, met 62 wedstrijden voor club en land sinds het EK van 2024. Door het gebrek aan linksbacks moest hij voortdurend spelen. Dat deed hij overigens uitstekend, velen zagen hem zelfs als de beste linksback van de Premier League. Toch beseft Chelsea dat ze geen volledig seizoen kunnen draaien met maar één echte speler voor die positie.
Spelers als Malo Gusto, Reece James en Renato Veiga vielen vorig seizoen soms in, maar deden dat duidelijk buiten hun natuurlijke rol. Zonder Cucurella ontbrak het Chelsea aan balans en breedte aan de linkerkant. Daarom is de komst van Hato cruciaal. De jonge international speelde bij Ajax én bij het Nederlands elftal regelmatig als linksback, vooral tijdens het seizoen 2024/25.
Vergelijking: Hato vs. Cucurella
Tijdens Ajax’ Europa League campagne speelde Hato consequent als linksback en maakte daar indruk met zijn verdedigende werk. Op basis van de statistieken presteerde hij zelfs beter dan Cucurella op meerdere defensieve vlakken tijdens diens Conference League campagne.
Per 90 minuten noteerde Hato:
- 2,7 tackles (tegenover Cucurella’s 2,6)
- 1,4 intercepties (tegen 1,0)
- 2,2 clearances (tegen 1,8)
- 0,3 geblokte schoten (tegen 0,0)
Verdedigend is Hato dus sterker, wat niet vreemd is gezien zijn achtergrond als centrumverdediger.
Aanvallend ligt het iets anders: daar scoort Cucurella beter. In Europa had de Spanjaard meer passes per 90 minuten (61 tegenover 44,2), meer passes vooruit (15,6 tegenover 12,7) en iets hogere nauwkeurigheid (89,7% tegenover 88,4%). Zijn passing was cruciaal voor Chelsea’s dominante speelstijl in de Conference League.
Wat brengt Hato Chelsea?
Dat betekent niet dat Hato aanvallend weinig toevoegt. In het Ajax-systeem, waar de ploeg gemiddeld 58% balbezit had, kwam hij juist vaak op en leverde hij aanvallende bijdragen. In de Eredivisie gaf hij zes assists (de tweede meeste onder verdedigers) en scoorde hij twee keer.
Daarnaast biedt zijn ervaring als centrale verdediger meer tactische flexibiliteit voor Maresca. Waar Cucurella graag mee naar voren trekt om breedte te creëren, kan Hato juist zorgen voor meer defensieve stabiliteit, ideaal tegen sterke tegenstanders die zelf veel de bal hebben.
Sommigen zullen zeggen dat Chelsea weer doet wat Chelsea altijd doet: jonge spelers opstapelen om ze later met winst te verkopen. Maar bij Jorrel Hato ligt dat anders. Ondanks zijn jonge leeftijd (19) heeft hij al meer dan 100 wedstrijden gespeeld voor Ajax, waarvan vele als aanvoerder, op slechts 16-jarige leeftijd.
Hij komt dus niet naar Londen om het elftal breder te maken, maar om daadwerkelijk mee te doen.