Frankrijk versloeg Marokko met 2-0 en verzekerde zich daarmee van een plek in de WK-halve finale, waar ze de winnaar van Spanje vs. België treffen.
Beide ploegen begonnen op een relatief laag tempo. Marokko probeerde de beginfase te overleven door het spel te vertragen, terwijl Frankrijk moeite had om door een koppig 4-4-2 blok te breken.
Net op het moment dat de wedstrijd openging en Frankrijk een penalty verdiende, slaagde Kylian Mbappé er niet in de score te openen, na een wachttijd van drie minuten voor de strafschop.
Maar het was uiteindelijk Mbappé die het lage blok wist te ontgrendelen: hij reageerde razendsnel op een losse bal in het strafschopgebied en vond de verre hoek voor de 1-0.
Zodra de ban gebroken was, opende de wedstrijd zich volledig en vond Frankrijk de ruimte om zijn aanvallend ritme te vinden.
Ousmane Dembélé voegde in de 66e minuut de tweede treffer toe: hij ontving de bal met ruimte om in te lopen en maakte er 2-0 van.
Het spelplan van Marokko
Mohamed Ouahbi stelde zijn ploeg op in een vastberaden 4-4-2, bereid om diep in de eigen helft terug te zakken en de ruimte voor Frankrijk te beperken.
Dat is een verstandige keuze tegen het huidige elftal van Didier Deschamps, want de snelheid waarmee Frankrijk je in open ruimtes kan afstraffen kan een wedstrijd doodslaan voordat die echt begonnen is.
Als je echter op deze manier verdedigt, accepteer je grotendeels dat je lange periodes het balbezit afstaat en moeite hebt om uit de eigen helft te komen.
En dat was precies hoe het eruitzag voor Marokko, dat de loopacties miste om Frankrijk op de counter te pijn te doen, met het risico om te worden afgestraft als ze de bal verloren in de eigen omschakeling.
Ouahbi’s plan was dan ook om de bal te behouden in plaats van direct op de counter te gaan. De bedoeling: Frankrijks pressing en counterpressing neutraliseren, het spel vertragen naar het eigen tempo en kunstmatige transities creëren.
Neil El Aynaoui zakte tussen Issa Diop en Noussair Mazraoui in, waardoor Marokko in de opbouw een driemansverdediging vormde. Achraf Hakimi zweefde vervolgens tussen een nominale rechtsbackpositie en een meer aanvallende rol, klaar om aan te sluiten als Marokko de linies wist te passeren. Anass Salah-Eddine rolde van linksback naar binnen, wat Marokko een numeriek overwicht gaf in de opbouw en bedoeld was om de druk van Frankrijk te activeren.
Hoewel Marokko af en toe de ruimtes achter Manu Koné en Adrien Rabiot vond wanneer die werden meegetrokken, ontbrak de durf om het spel vanuit die posities te versnellen. De Marokkanen leken beducht voor Frankrijks omschakeling.
Frankrijk: blok versus ruimte
Marokko was bereid laag te verdedigen en verdubbelde op de flanken met de buitenspelers, soms zelfs terugzakkend in een zesmansverdediging.
Dat maakte het voor Frankrijk moeilijk om 1-tegen-1-situaties op de flanken te forceren, terwijl ook de centrale ruimte beperkt was door het werk van de voorste twee en het middenveldduo.
Frankrijks beste kansen tegen een georganiseerd Marokko-blok kwamen via driehoeksrotaties op de flanken, die ruimte vrijmaakten in de diepte.
Dat stelde de aanvallers in staat om van afstand te schieten of voorzetten in het strafschopgebied te geven, op zoek naar momenten van chaos.
Als je de aanvallende kwaliteit bezit die Frankrijk heeft, is het slechts een kwestie van tijd voordat één van hen dat moment van klasse levert om de wedstrijd open te breken.
En dat is precies wanneer het gevaarlijk wordt: dit Franse elftal is nog angstaanjagender wanneer het aanvalt in grotere open ruimtes.
Dat was al duidelijk toen Frankrijk in de eerste helft een penalty verdiende, maar werd nog evidenter nadat de 1-0 viel. De ruimtes begonnen zich verder te openen.
Dembélés doelpunt was daar een perfect voorbeeld van: Marokko moest naar voren komen en meer druk zetten om de bal terug te veroveren, waardoor de voorste vier meer vrijheid kregen om te wisselen van positie, diepteloopacties te maken en ruimte voor elkaar te creëren.
Mbappé zet de schakelaar om
Ondanks de gemiste penalty was het Mbappé die de doorbraak forceerde met het moment van klasse dat Marokko’s verdediging ontsloot.
In de chaos na een mislukte voorzet slaagde Frankrijk erin de bal te houden. Marokko werkte niet weg, Adrien Rabiot hield de druk levend met een kopbal en Doué raakte de bal waarna die richting Mbappé in het strafschopgebied rolde.
Vanaf dat moment was het een kwestie van kwaliteit. Mbappé opende zijn lichaam alsof hij achter Issa Diop wilde gaan, gebruikte een schijnbeweging om de verdediger te verschuiven en gebruikte Diop vervolgens als gids voor zijn schot: hij krulde de bal in de verre rechterhoek, over de duikende Yassine Bounou.
De 27-jarige Fransman speelde ook een grote rol bij Dembélés doelpunt. Hij ontving de bal en legde die af op zijn ploeggenoot, die ruimte had voor de defensielinie. Maar het was de loopactie daarna die beslissend was: de Marokkaanse achterhoede was beducht voor Mbappés snelheid, en zijn beweging om de diepte te bedreigen creëerde ruimte.
Dat stelde Dembélé in staat de bal naar voren te dragen en uiteindelijk zijn schot te lossen voor de 2-0.
Frankrijks aanvallende eenheid is in staat elke wedstrijdsituatie te kantelen: ze vinden manieren om lage blokken open te breken en wedstrijden buiten bereik te brengen zodra er ruimte is om te opereren.
En Mbappé staat altijd centraal.