Bayern München staat in de halve finale van de Champions League. Ze wonnen met 4-3 van Real Madrid in de Allianz Arena. Over twee duels werd het 6-4.
Arbeloa’s ploeg begon razendsnel. Ze profiteerden van een fout van Manuel Neuer. Na slechts 35 seconden stond het 1-0.
Bayern sloeg snel terug via een stilstaande situatie. Na zes minuten was het alweer gelijk. Daarna wisselden beide ploegen nog een keer van doelpunt. Mbappé scoorde in de 42e minuut. Bij rust stond het 3-2 voor Madrid.
In de tweede helft veranderde de wedstrijd. Camavinga kreeg in de 86e minuut rood. Bayern pakte daarna twee goals. De eindstand werd 4-3. Bayern treft PSG in de halve finale.
Wat we behandelen in deze analyse
Madrid’s transitiegerichte tactiek
Arbeloa koos voor een passief 4-4-2 zonder bal. Zijn ploeg was erop gericht om gevaarlijk te zijn in omschakelingen.
De verdedigings- en middenveldslinies van vier dwongen Bayern naar buiten. Centraal was er weinig ruimte. De linies lagen dicht op elkaar.
Mbappé en Vinícius Júnior speelden als de twee spitsen in het 4-4-2. Hun rollen waren opvallend. Geen van beiden had veel verantwoordelijkheid zonder bal.
Madrid wilde de druk van Bayern absorberen. Spelers als Kimmich en Pavlovic mochten de bal krijgen. Madrid loerde op de omschakeling.
Steven Gerrard noemde de posities van Mbappé en Vinícius “spiekposities”. Ze fungeerden als twee rustende aanvallers. Beide zorgden voor problemen in omschakelingen. Ze probeerden de centrale verdedigers één-op-één te isoleren.
De twee sterren waren de hele wedstrijd gevaarlijk. Dat bleek bij de derde goal. Vinícius isoleerde Jonathan Tah één-op-één links. Hij dreef door naar het strafschopgebied. Hij legde terug op de inkomende Mbappé. Die schoot rustig raak. 3-2.
Bayern’s “vastzetten”-aanpak
Vincent Kompany koos voor een opvallende aanpak. Veel managers zouden extra bescherming inbouwen tegen twee van de gevaarlijkste counterthreat-spelers ter wereld.
Kompany deed het tegenovergestelde. Hij liet zijn backs verder opkomen. Daarmee trok hij Madrid’s buitenste middenvelders dieper en smaller. Bayern had zo een 4-tegen-2-overwicht in de opbouwfase.
Kompany wilde controle. Hij wilde Madrid’s middenveld en verdediging dieper drukken. Zo ontstond meer afstand tussen de verdediging en de twee spitsen van Madrid. Dat maakte de omschakelingen minder effectief.
Maar Bayern gaat verder dan dat. Als ze controle hebben en de tegenstander in de eigen helft vastzetten, verschuiven ze het blok verticaal. Zo creëren ze ruimte tussen de linies.
De meeste ploegen verschuiven een blok horizontaal. Ze zoeken gaten van links naar rechts. Kompany’s Bayern is een meester in verticaal verschuiven. Ze gebruiken tegenbewegingen en rotaties. Ze vallen de ruimtes aan tussen de linies op het moment dat de tegenstander gaat drukken.
Individuele klasse beslist de tie
De rode kaart voor Camavinga was cruciaal. Madrid had tot dat moment goed verdedigd in hun 4-4-2. Bayern vond nauwelijks ruimte voor een moment van klasse.
Maar na de rode kaart konden Díaz en Olise hun magie laten zien. Beiden scoorden van afstand.
Díaz scoorde in de 88e minuut. Het werd 3-3 op de avond en 5-4 over twee duels. Hij bevond zich in het strafschopgebied van Madrid. Hij gebruikte Musiala als wandpasspartner om ruimte te creëren. Zijn schot werd onderweg afgeleid door Éder Militão.
Olise deed er nog een schepje bovenop. In de 93e minuut maakte hij er 4-3 van. Hij dreef met snelheid op Mendy af. Mendy had het goed gedaan tegen zijn landgenoot. Maar dit keer kaapte Olise de bal naar binnen. Hij schoot snel en raak in de linker bovenhoek. De wedstrijd was gespeeld.