Atlético Madrid en Arsenal houden elkaar in evenwicht na de heenwedstrijd van hun halve finale in de UEFA Champions League. Het werd 1-1 in het Metropolitano. Wij hebben de Atletico Madrid – Arsenal analyse en statistieken voor je.
In de eerste helft kwam Arsenal op een 1-0 voorsprong via een strafschop van Viktor Gyökeres. The Gunners hadden meer controle voor rust (52% balbezit). Ze losten meer schoten (zes) en creëerden 1,23 expected goals (xG) tegenover de 0,21 xG van Atlético.
In de tweede helft nam Atlético Madrid echter het initiatief over. Ze hadden 55% balbezit en losten 13 schoten. De Spanjaarden creëerden drie grote kansen en noteerden 2,00 xG tegenover slechts 0,27 voor Arsenal.
Deze statistieken bespreken we
De passieve benadering van Atlético
Atlético Madrid begon de wedstrijd met een passieve benadering, ondanks het thuisvoordeel. Zonder bal zakten ze in naar een vijfmans verdediging. Ze probeerden de ruimte voor Arsenal zo klein mogelijk te maken.
Giuliano Simeone zakte terug in de laatste linie om zonder bal een tijdelijke vijfmansdefensie te vormen. Hierdoor kon Marcos Llorente naar binnen schuiven als rechter centrale verdediger. Zo kon Atlético Madrid met vijf verdedigers man-op-man spelen tegen de vijf aanvallers van Arsenal.
Beide backs van Arsenal stonden hoog in de half-spaces. Dit dwong Ademola Lookman om dieper en meer naar binnen te spelen om Ben White te volgen. Hierdoor stond Noni Madueke aan de buitenkant geïsoleerd in een 1-tegen-1 duel met Matteo Ruggeri.
Arsenal kon gemakkelijk opbouwen tegen deze passieve 5-3-2 pressing van Atlético Madrid. Dit stelde hen in staat om de controle over de wedstrijd te grijpen.
De belangrijke rol van Declan Rice
Declan Rice was cruciaal voor de controle van Arsenal. In balbezit was het zijn rol om terug te zakken in de eerste linie, naast William Saliba en Gabriel. Dit gaf Arsenal een 3-tegen-2 overtal tegen de twee spitsen van Atlético.
In de beginfase was dit een duidelijk voordeel voor Arsenal. Het zorgde voor rustige periodes van balbezit. Maar het was vooral het voordeel zónder bal dat deze tactische keuze zo sterk maakte.
Lookman is het grootste wapen van Atlético Madrid in de omschakeling. Hij zoekt de diepte wanneer spelers als Antoine Griezmann en Julián Álvarez de bal vasthouden in de counter. Zij trekken tegenstanders naar zich toe en zoeken vervolgens de diepgaande man.
De Nigeriaanse vleugelspeler heeft ook de snelheid en het vermogen om de bal zelf op te drijven in de omschakeling. Dit had Arsenal problemen kunnen opleveren. White stond immers hoog in de rechter half-space om Atlético terug te dringen en Madueke 1-tegen-1 kansen te geven aan de zijlijn.
Daarom was de beslissing om Rice naar de rechterkant te schuiven erg slim. Hij speelde bijna als een rechter centrale verdediger wanneer Arsenal de bal verder op de helft van de tegenstander had. Hij stond klaar om in te grijpen tegen Lookman in de omschakeling en aanvallen in de kiem te smoren.
Rice veroverde vier keer de bal. Hij won twee van zijn drie grondduels en maakte één tackle. De meeste van zijn verdedigende acties vonden plaats aan die rechterkant.
De omschakeling naar man-op-man bij Atlético
In de tweede helft veranderde Atlético van aanpak. Ze stonden met 1-0 achter in hun eigen stadion. Diego Simeone stapte af van zijn passieve 5-3-2 formatie en koos voor een man-op-man benadering over het hele veld.
Dit hield in dat beide spitsen een centrale verdediger oppakten. Johnny Cardoso stapte nu door op Rice in de laatste linie. Zo ontstond er een 3-tegen-3 situatie tegen de eerste opbouwlinie van Arsenal. Koke volgde Martín Zubimendi op het middenveld en Dávid Hancko stapte door op Martin Ødegaard.
Simeone werd in de rust gewisseld. Llorente schoof door naar de positie van rechter middenvelder. Marc Pubill ging naar de rechtsbackpositie en dekte Gabriel Martinelli man-op-man. Robin Le Normand kwam centraal achterin te spelen en dekte Gyökeres strak af.
Deze verandering van aanpak stelde Atlético in staat om de controle in de tweede helft over te nemen van Arsenal. Ze veroverden de bal sneller terug en hadden langere periodes van balbezit. Hierdoor konden spelers als Griezmann vaker aan de bal komen in de kleine ruimtes.
Simeone zal balen dat zijn ploeg in de tweede helft geen winnende treffer kon maken om mee te nemen naar het Emirates Stadium. Maar hun aanpak na rust kan de Spaanse ploeg inspireren voor de return van volgende week. Het wordt ontzettend interessant om te zien voor welke tactiek beide teams dan kiezen in hun jacht op de Champions League-finale.