Arsenal en Liverpool hebben met 0-0 gelijkgespeeld in wat zonder twijfel één van de zwakste Premier League wedstrijden van dit seizoen was.
In het Emirates Stadium kregen de toeschouwers een rommelige en inspiratieloze wedstrijd voorgeschoteld, waarin beide ploegen voor het eerst in ruim tien jaar een doelpuntloos duel speelden in de competitie.
De cijfers onderstrepen het matige niveau van de wedstrijd. Het was pas de zevende wedstrijd dit seizoen waarin geen van beide teams tot tien schoten kwam. Arsenal bleef steken op negen doelpogingen, Liverpool zelfs op acht.
Wat we bespreken:
Arsenal dominant voor rust
Het wedstrijdbeeld werd in grote mate bepaald door de manier waarop Arne Slot zijn team liet verdedigen op de helft van Arsenal. Liverpool hanteerde een ver doorgevoerde mandekking, waarbij één speler (vaak Dominik Szoboszlai) vrij bleef, terwijl ruimte ontstond voor de Arsenal-verdedigers William Saliba en Gabriel Magalhães. Het voelde alsof Mikel Arteta gedurende de wedstrijd vooral reageerde op wat Liverpool deed, in plaats van zelf het initiatief te nemen.
De prioriteit van Liverpool lag bij het afstoppen van de middenvelder die zich tussen Saliba en Gabriel liet uitzakken. In de eerste helft was dat voornamelijk Declan Rice, waarna Liverpool dit patroon ook na rust bleef hanteren. Martin Ødegaard en de andere middenvelder kregen nauwelijks tijd of ruimte, omdat Ryan Gravenberch en Alexis Mac Allister continu in hun buurt bleven. Op de flanken namen Jeremie Frimpong en Cody Gakpo respectievelijk Piero Hincapié en Jurriën Timber onder hun hoede.
Hoewel deze aanpak het Arsenal lastig maakte om echt grote kansen te creëren, kwamen de gevaarlijkste momenten toch van de thuisploeg. Die dreiging kwam vrijwel volledig van Bukayo Saka. Hij was één van de eersten die doorhad wat de wedstrijd vroeg. Door regelmatig naar binnen te trekken, creëerde hij ruimte voor Saliba om met de bal op te schuiven, omdat Liverpool daar weinig aandacht aan besteedde.
Saka was aan de bal verantwoordelijk voor vrijwel alles wat Arsenal gevaarlijk maakte in de eerste helft. Hij ging zijn tegenstanders aan, drong het strafschopgebied binnen en waagde zich aan twee gevaarlijke schoten. Dribbels, loopacties en beweging zonder bal zijn de beste middelen tegen mandekking, en Saka was eigenlijk de enige Arsenal-speler die daar actief gebruik van maakte.
Gaandeweg zorgde de vrijheid voor Saliba en Gabriel ervoor dat Arsenal meer grip kreeg op de wedstrijd. De Gunners wonnen vaker de tweede bal en vestigden zich langdurig op de helft van Liverpool, soms zelfs diep in de laatste linie. Bovendien veroverde Arsenal de bal snel terug, waardoor Liverpool nauwelijks kon omschakelen met lange ballen richting Frimpong. Dat dwong Slot ertoe om zijn ploeg kortstondig meer balbezit te laten houden. In die korte fase was Liverpool zelfs dicht bij de openingstreffer, toen Connor Bradley na een misverstand tussen Saliba en David Raya bijna van afstand scoorde.
| Eerste Helft | Arsenal | Liverpool |
|---|---|---|
| Balbezit | 60% | 40% |
| Schoten (op doel) | 6 (2) | 3 (0) |
| Passes | 293 | 197 |
Liverpool neemt over na rust
Na de pauze kantelde het spelbeeld volledig. Liverpool nam het initiatief en domineerde het balbezit gedurende vrijwel de hele tweede helft. Dat was geen verrassing, gezien de technische kwaliteit van de ploeg, waarbij Florian Wirtz als valse negen een belangrijke rol speelde in het vrijmaken van ruimtes.
Opvallend was vooral dat Arteta deze dominantie in eigen stadion leek te accepteren. Het publiek reageerde zichtbaar ontevreden toen Arsenal zich langdurig terugtrok in een midden- tot laag blok. Gezien de ambities van de club en hun prestaties tot dusver voelde het teleurstellend dat Arsenal de controle zo gemakkelijk uit handen gaf.
| Tweede Helft | Arsenal | Liverpool |
|---|---|---|
| Balbezit | 35% | 65% |
| Schoten (op doel) | 3 (2) | 5 (0) |
| Passes | 164 | 309 |
Arteta stond bovendien voor een lastig dilemma. De wedstrijd vroeg in de eerste helft eigenlijk om een meer technische linksback dan Piero Hincapié, waardoor Myles Lewis-Skelly mogelijk een betere keuze was geweest. Toen de jonge verdediger na rust alsnog binnen de lijnen kwam, had hij het echter bijzonder moeilijk met Frimpong, die hem herhaaldelijk in één-tegen-één-situaties opzocht. Dat had ook invloed op zijn spel aan de bal, waarin hij onzekere keuzes maakte, eenvoudige passes miste en nauwelijks aanvallende impulsen toonde.
De wissels van Arteta zorgden niet voor een systeemverandering of extra agressie, maar veranderden vooral de rollen binnen het team. Gabriel Jesus verving Viktor Gyökeres en bewoog meer rondom het middenveld. Gabriel Martinelli en Noni Madueke zochten vaker de diepte en probeerden gevaar te stichten met voorzetten, maar de eindpass en afwerking lieten te wensen over.
Een ‘vriendelijk’ gelijkspel?
Alles bij elkaar leek het erop dat Arteta zich uiteindelijk kon vinden in een gelijkspel, gezien de moeite die Arsenal had om kansen te creëren in hun gebruikelijke spelopzet. Hij toonde weinig bereidheid om risico te nemen en zijn ploeg bloot te stellen aan snelle Liverpool-omschakelingen, met name via Frimpong. Dat risico werd alleen maar groter door het moeizame optreden van Lewis-Skelly, waardoor voorzichtigheid begrijpelijk was.
Ook Arne Slot zal tevreden zijn geweest met een punt. Liverpool kampte met belangrijke afwezigen zoals Mohamed Salah, Hugo Ekitike en Alexander Isak, en een gelijkspel op bezoek bij de koploper is onder die omstandigheden een prima resultaat. Ondanks het overwicht in balbezit slaagden de Reds er echter ook niet in om echte kansen te creëren of zelfs maar een schot op doel te produceren.
Uiteindelijk leek het erop dat beide ploegen vrede hadden met de 0-0 en geen van beiden bereid was zichzelf open te gooien om daar verandering in te brengen. Slecht nieuws voor de neutrale voetballiefhebber, die negentig minuten lang bleef wachten op spektakel dat nooit kwam.