Voor het derde opeenvolgende toernooi zal Italië niet aanwezig zijn op het WK 2026. Dit keer na een verlies tegen Bosnië na strafschoppen.
De Azzurri herbeleefden hun nachtmerrie van 2022 tegen Noord-Macedonië. Opnieuw wisten ze de play-offs niet te overleven.
Het gebeurde niet op zo’n hartverscheurende manier als de vorige keer. Toen viel er een winnende treffer in blessuretijd na 90 dominante minuten. Vanavond kwamen ze wel met 1-0 voor via Moise Kean. Echter kreeg Alessandro Bastoni later in de eerste helft een rode kaart. Hierdoor moesten ze meer dan 75 minuten met 10 man spelen.
Uiteindelijk vond Bosnië een weg terug in de wedstrijd. Ze maakten gelijk via Haris Tabakovic in de 79e minuut. Laten we alle actie analyseren.
Lees meer: Speelschema en wedstrijden WK 2026
Hoe verliep Bosnië vs Italië?
De sterke start van Italië
Italië had slechts 15 minuten nodig om te scoreen. Er waren duidelijke tekenen van hun intenties. Ze gebruikten veel lange ballen richting hun spitsen. Mateo Retegui en vooral Kean moesten de bal vasthouden. Het was een manier om het team van hun eigen helft te krijgen. Bosnië zakte namelijk niet echt in en stoorde hun opbouw.
Beiden blonken hierin uit. Ze probeerden zelfs te combineren met overstapjes en doorkoppen voor elkaar. Hoewel hun doelpunt vooral viel door een fout van Nikola Vasilj. De aanval begon met een lange pass van Gianluigi Donnarumma op Moise Kean.
Na de slechte pass van Vasilj onderschepte Nicolò Barella de bal. Hij speelde deze snel naar Kean. De spits aarzelde niet en schoot de bal prachtig in één keer in de kruising. Het was niet alleen een schitterend doelpunt, maar ook een slimme actie.
Hij wist dat Nikola Katic strak op hem dekte. Ook liet het veld hem niet toe om veel verder te dribbelen als hij de bal had aangenomen. Daarom schoot hij direct bij aanname. Wat een beslissing was dat.
Het doelpunt maakte de wedstrijd makkelijker voor de Azzurri. Gennaro Gattuso rekende op de moeite die Bosnië zou hebben om het spel te maken. Het balbezit van Italië werd geleidelijk minder. De gastheren wisten veel schoten te lossen. Toch brachten maar heel weinig daarvan Donnarumma echt in gevaar.
De duidelijke strategie van Bosnië
Sergej Barbarez had ook een duidelijke eigen strategie. Deze hield stand van de eerste tot de laatste minuut van de wedstrijd.
Bosnië zocht direct de lange bal zodra ze balbezit heroverden. De 40-jarige Edin Dzeko was het meest frequente doelwit. Hij hield de bal goed vast onder druk en won vijf van zijn 10 duels.
Er lag een zware nadruk op spel door het centrum, vooral in de beginfase. Hier deden ze ook de meeste schade tegen Wales. Al wisten ze hun grote kansen in het Cardiff City Stadium niet te benutten.
- Open Kansino
- Registreer gratis
- Speel €25 in het online casino
In de eerste helft ging zelfs 38% van hun aanvallen door het midden. Dit in tegenstelling tot 37% over rechts en 25% over links.
Voor de rest van de wedstrijd verschoof dit echter naar de flanken. Vooral de rechterkant werd gezocht, om te profiteren van de verdedigende tekortkomingen van Federico Dimarco.
Maar wat vooral opviel waren de kopballen. Dit is niet alleen een gebied waarin Bosnië uitblinkt. Het is ook waar Italië enorm veel moeite mee heeft.
Zes van hun 13 schoten in de eerste helft kwamen uit kopballen. Ze wonnen ook 57% van hun kopduels in het strafschopgebied van de Azzurri. Hoewel ze het aantal kopballen de rest van de wedstrijd terugschroefden, bleven de voorzetten levensgevaarlijk. Ze eindigden de wedstrijd met maar liefst 54 pogingen, waarvan er 10 succesvol waren.
Dit was hun plan A, B en C. En ze hadden niets anders nodig. Natuurlijk was het niet verfijnd. Ze maakten veel meer gelijk door de druk op te voeren dan door het creëren van uitgespeelde aanvallen. Maar het was een kracht van hen en een zwakte van hun tegenstanders. Dat was alles wat ze nodig hadden om terug in de wedstrijd te komen.
Hoe de rode kaart van Bastoni de dynamiek veranderde
Voor een groot deel van de tweede helft leek het alsof de uitsluiting van Bastoni Italië meer hielp dan schaadde.
In het begin hadden ze moeite met voorzetten. Er speelden veel factoren mee. Bosnië won vaak de tweede bal na het wegwerken, of betrapte Italië op onoplettendheid. Verdedigers die achteruit renden, vleugelverdedigers (een aanvallend ingestelde in Dimarco en een echte buitenspeler in Matteo Politano) uit positie na een opmars. Allerlei scenario’s kwamen voor.
Na de rode kaart stopten de mannen van Gattuso echter met voetballen. Hierdoor verloren ze nooit balbezit dichtbij hun eigen doel. Ze verwachtten ook voorzetten en bereidden zich daarop voor.
Maar Bosnië bleef het proberen. Ze gooiden alles in de strijd in de hoop dat iets zou lukken. Eén keer was raak en dat was alles wat ze nodig hadden. Toch lieten ze ruimte achterin en Italië kreeg bijna twee keer een tweede doelpunt. Eén keer met Kean, die alleen op het doel afging maar over schoot, en nog een keer met Dimarco, die naast schoot.
Een ander effect van de uitsluiting was wat we eerder noemden. Bosnië wist eerst via het centrum door te dringen. Maar met Italië verdedigend met 10 man verdwenen die gaten grotendeels. Het leidde tot meer en meer voorzetten en vervolgens tot de gelijkmaker.
Maar het betekende ook dat Edin Dzeko de hele wedstrijd kon spelen. Dat was waarschijnlijk niet het geval geweest als Italië met 11 man had gespeeld. De ervaren spits had dan harder moeten werken zonder bal. Hij had passlijnen moeten sluiten en druk moeten zetten op verdedigers.
Aangezien de wedstrijd dat niet vereiste, bleef hij de volle 120 minuten staan. Hij leek zijn schouder te blesseren bij de laatste actie en was niet eens in staat om een van de strafschoppen te nemen. Maar zijn aanwezigheid was cruciaal voor de gelijkmaker en wat Bosnië in het algemeen wilde doen.
Natuurlijk dicteerde de rode kaart hoe de laatste 75 minuten verliepen. En Italië slaagde er wel in om een vroege voorsprong te nemen. Maar de 44 minuten waarin ze met 11 man speelden waren over het algemeen niet de meest bemoedigende.
Bosnië vond manieren om de Azzurri te bedreigen en herhaalde deze totdat ze scoorden. Uiteindelijk was een gelijkspel een eerlijk resultaat. Maar alle lof voor de gastheren voor het behalen van de overwinning na strafschoppen.
Populaire artikelen