Nederland doet het goed. Sterker nog, Oranje beschikt over een selectie die op veel posities kan meten met de wereldtop. Toch wordt ons land door de bookmakers niet gezien als een serieuze favoriet voor de wereldtitel. En daar is een duidelijke reden voor: het ontbreekt aan een absolute topspits.
Dat is pijnlijk om te constateren voor een voetballand dat jarenlang bekendstond om zijn aanvallende grootheden.
Oranje scoort genoeg, maar mist die ene afmaker
Sinds Ronald Koeman begin 2023 terugkeerde als bondscoach, is er stabiliteit gekomen. De EK-campagne van 2024 bracht Nederland tot vlak bij de finale, totdat Ollie Watkins in blessuretijd roet in het eten gooide. Ook de WK-kwalificatie verliep soepel: zes zeges, twee gelijke spelen en maar liefst 27 doelpunten in acht wedstrijden.
Memphis Depay kroonde zich tot topscorer van de kwalificatie met acht goals en verbrak het nationale record. Cody Gakpo en Donyell Malen droegen eveneens hun steentje bij, terwijl Tijjani Reijnders en Xavi Simons ook regelmatig het net vonden.
Kijk gratis sport live streams bij Bet365
1 Log in of maak hier een account aan
2 Ga naar sport en kies een event of wedstrijd
3 Kijk gratis met een actief account
Maar toch voelt het anders dan vroeger. Niemand in deze aanvalslinie behoort momenteel tot de absolute wereldtop. Er is geen Nederlandse Harry Kane, geen Mbappé, geen Messi, geen Yamal. Geen speler waarvan je vooraf weet: hij beslist grote wedstrijden op het allerhoogste podium.
Ook op clubniveau is dat zichtbaar. Geen enkele Nederlandse aanvaller haalde dit seizoen dubbele cijfers in een topvijfcompetitie.
| Speler | Aantal doelpunten |
|---|---|
| Donyell Malen (Aston Villa & Roma) | 9 |
| Wout Weghorst (Ajax) | 6 |
| Brian Brobbey (Sunderland) | 5 |
| Cody Gakpo (Liverpool) | 5 |
| Tijjani Reijnders (Manchester City) | 5 |
| Justin Kluivert (Bournemouth) | 2 |
| Noa Lang (Napoli & Galatasaray) | 1 |
| Xavi Simons (Tottenham) | 1 |
Dat zijn degelijke cijfers, maar geen cijfers die angst inboezemen bij de wereldtop.
Wat is er gebeurd met de Nederlandse spits?
Het contrast met eerdere generaties is enorm. Nederland bracht rond de eeuwwisseling aanvallers voort die bij de absolute elite hoorden: Dennis Bergkamp, Ruud van Nistelrooij, Patrick Kluivert, Jimmy Floyd Hasselbaink, Roy Makaay en ga zo maar door.
Daarna volgden Robin van Persie, Arjen Robben en Wesley Sneijder, spelers die finales speelden en individueel het verschil konden maken.
Vandaag de dag ligt de nadruk in de Nederlandse jeugdopleiding veel meer op techniek, positievoetbal en collectief denken. De invloed van Pep Guardiola en het tiki-taka-voetbal is ook in Nederland voelbaar geweest. Het klassieke nummer 9-profiel is daardoor schaarser geworden. Creatieve middenvelders en multifunctionele buitenspelers zijn er volop, maar pure killers in de zestien minder.
De defensie is inmiddels onze kracht
Waar Oranje vroeger werd geroemd om zijn aanval, ligt de huidige kracht juist achterin.
Virgil van Dijk is nog altijd het anker van het elftal. Daarnaast kan Koeman kiezen uit Micky van de Ven, Matthijs de Ligt, Nathan Aké en Stefan de Vrij. Dat is een luxeprobleem waar weinig landen over beschikken.
Ook op de flanken is er kwaliteit met spelers als Denzel Dumfries, Jeremie Frimpong, Jurriën Timber, Ian Maatsen en Jorrel Hato. Het middenveld met Frenkie de Jong en Ryan Gravenberch kan wedstrijden controleren en domineren.
Oranje heeft dus balans, ervaring en diepgang. De groepsfase tegen Japan, Tunesië en één van Polen, Albanië, Zweden of Oekraïne zou normaal gesproken geen probleem moeten zijn.
Maar in de knock-outfase worden details beslissend. En juist daar maakt een wereldspits vaak het verschil.
Zonder killer geen wereldtitel?
De geschiedenis van het WK leert dat kampioenen vrijwel altijd beschikken over een aanvaller van absolute klasse. Duitsland had in 2014 misschien geen traditionele spits, maar wel spelers als Thomas Müller in topvorm. Argentinië had Messi. Frankrijk had Mbappé. Spanje had Villa.
Nederland verloor drie WK-finales. En telkens ontbrak net dat beetje extra om de beker daadwerkelijk omhoog te houden.
Dit Oranje heeft kwaliteit, organisatie en defensieve stabiliteit. Maar zonder een aanvaller die in de grootste momenten opstaat, lijkt een wereldtitel opnieuw een brug te ver.
Tenzij er onverwacht iemand opstaat die zich in één zomer onsterfelijk maakt.
Populaire artikelen