Paris Saint-Germain heeft voor het tweede jaar op rij de UEFA Super Cup gewonnen. De winnaar van de Champions League versloeg Aston Villa met 2-1.
Khvicha Kvaratskhelia zette PSG halverwege de eerste helft op voorsprong met een treffer in de twintigste minuut. Aston Villa kwam nog voor rust langszij via Brian Madjo, die op zijn officiële debuut scoorde. Désiré Doué gaf de ploeg van Luis Enrique kort na het uur echter alsnog de beslissing in handen.
PSG had in grote delen van de wedstrijd de bal en controle, maar moest geduldig zoeken naar een opening tegen het goed georganiseerde Aston Villa. De tactische plannen van Unai Emery werkten lange tijd, totdat de Parijse buitenspelers de ruimtes aan de buitenkant en achter de defensie beter begonnen te benutten.
Inhoudsopgave
Villa’s plan zonder bal tegen de opbouw van PSG
Aston Villa probeerde PSG bij doeltrappen en hervattingen direct onder druk te zetten. De ploeg van Luis Enrique bouwde op in een 4-3-3, waarbij alle drie de middenvelders laag aansloten. Villa reageerde met een ruitvormige pressing.
João Gomes schoof door naar voren. De twee smal spelende buitenspelers dekten de drievoudige bezetting op het middenveld. George Hemmings en John McGinn kregen hybride taken: zij moesten tegelijk de binnenste middenvelder en de buitenste verdediger in de gaten houden.
Zodra PSG het spel naar één flank verplaatste en de buitenspeler kon doorstappen op de back, schoof Boubacar Kamara door op de vrije middenvelder. Daarmee hield Villa aanvankelijk een extra man in de laatste lijn tegenover de voorste drie van PSG. Pau Torres volgde Maghnes Akliouche geregeld wanneer die uit de spits wegzakte, terwijl Victor Lindelöf de ruimte achter hem bewaakte.
In meer stabiele fases zonder bal zakte Aston Villa in een zonaal 4-4-2-midblock. De opdracht was helder: blokkeer de centrale passlijnen en stuur PSG naar de zijkanten. Toen Villa steeds verder teruggedrongen werd, leverden Gomes en Kamara uitstekend werk door loopacties te volgen en de doorgang tussen de balnabije back en centrale verdediger af te sluiten.
Ondanks de twee tegengoals stond Emery’s ploeg verdedigend goed georganiseerd tegen de Parijzenaars. Bij de tweede treffer ging het echter mis: Villa hield de verdediging hoog, maar zette geen druk op de bal.
Buitenspelers van PSG creëren de opening
Kvaratskhelia brak de wedstrijd open voor PSG. Doué speelde hem aan op de rand van het strafschopgebied, waar de Georgiër één tegen één kwam te staan met Matty Cash.
Zijn eerste aanname met de buitenkant van de rechtervoet zette de actie direct in gang. Met zijn tweede balcontact nam hij de bal opnieuw met diezelfde voet naar binnen. Zo creëerde Kvaratskhelia voldoende afstand tot Cash om uit te halen. De doelman rekende op een gekruld schot naar de verre hoek, maar de PSG-aanvaller trok zijn poging juist terug richting het doel.
De tweede treffer had een andere oorsprong. Aston Villa liet zijn hoge lijn staan, terwijl Ousmane Dembélé geen druk kreeg en rustig een pass achter de defensie kon versturen. Doué timede zijn loopactie perfect, kwam alleen voor Marco Bizot en schoof de bal met links in de linkerhoek.
Die actie liet zien waarom een hoge lijn alleen werkt als de speler aan de bal meteen onder druk staat. Villa bood Dembélé te veel tijd en Doué profiteerde zonder aarzeling.
Aangepaste PSG-pressing tegen Villa’s opbouw
Aston Villa bouwde zoals gebruikelijk op in een 4-2-4 of 4-2-2-2. De centrale verdedigers stonden breed naast de keeper, terwijl de dubbele zes laag en smal positie koos. Zo creëerde Villa een vijf-tegen-vier-situatie tegen de eerste druklijn van PSG. De backs schoven ondertussen door voorbij de middenlijn.
PSG paste de man-georiënteerde pressing echter anders toe dan in veel duels van het vorige seizoen. De eerste lijn bleef herkenbaar: de twee brede aanvallers zetten druk op de centrale verdedigers van Villa en kromden hun looplijn vervolgens af richting de doelman.
Akliouche dekte samen met Vitinha de dubbele controleurs, een patroon dat vorig seizoen vaak ontstond wanneer Dembélé die rol invulde. De verandering zat achter die eerste vier spelers. PSG gebruikte de twee nummers acht in hybride posities om de backs van Villa te bewaken, maar hield tegelijk voldoende toegang tot het centrum als Villa de bal door de eerste druklijn speelde.
Achter die lijn stonden de vier verdedigers van PSG man tegen man tegenover de vier aanvallers van Aston Villa. Marquinhos volgde Emiliano Buendía soms zelfs zo ver dat hij het pad kruiste met Pacho, die Brian Madjo verdedigde.
Vorig seizoen koos PSG in dit soort situaties vaker voor Achraf Hakimi die hoog drukzette op de linksback van de tegenstander. João Neves zakte dan terug in de achterste lijn om de vier aanvallers op te vangen. Luis Enrique koos nu voor een andere verdeling, zonder de grip op Villa’s opbouw te verliezen.
Jongelingen van Aston Villa laten zich zien
Aston Villa speelde voorin met George Hemmings en Brian Madjo, respectievelijk 19 en 17 jaar oud. Tegen de Europese kampioen hielden beiden zich uitstekend staande.
Hemmings kreeg op de rechterflank een zware opdracht tegen Hakimi, maar dribbelde meer dan eens langs de Marokkaan. Hij loste twee schoten — één op doel en één geblokkeerd — gaf één sleutelpass en werkte ook zonder bal hard. Zijn zes balveroveringen onderstrepen die inzet.
Madjo is met zijn lengte van 1,93 meter een duidelijk aanspeelpunt. De jonge spits maakte het Pacho en de rest van de defensie van PSG lastig met voorzetten en directe ballen. Hij kwam tot zes schoten en bleef voortdurend aanwezig in het strafschopgebied.
Dat resulteerde vlak voor rust in de gelijkmaker. Na een scherpe voorzet van McGinn vocht Madjo zich in het strafschopgebied langs Pacho, die hem probeerde vast te houden. De spits werkte vervolgens bij de eerste paal met een volley af: 1-1.
Ollie Watkins en Tammy Abraham hebben een serieuze concurrent in de aanval. Madjo liet tegen de Europese kampioen zien dat hij dit seizoen klaar kan zijn voor minuten op seniorenniveau.
Conclusie
PSG won de Super Cup omdat de ploeg het geduld behield tegen Villa’s compacte organisatie en de cruciale ruimtes uiteindelijk wel vond. Kvaratskhelia creëerde de eerste opening met individuele kwaliteit, terwijl Doué profiteerde van een moment waarop Aston Villa de hoge lijn niet ondersteunde met voldoende druk op Dembélé.
Aston Villa kan ondanks de nederlaag veel meenemen. Emery’s pressing- en verdedigingsplan beperkte PSG lange tijd, en Hemmings en Madjo maakten duidelijk dat de jeugd ook op dit niveau een bijdrage kan leveren. Tegen een ploeg met zoveel balbezit en individuele kwaliteit bleken twee korte defensieve onoplettendheden uiteindelijk beslissend.