Het WK 2026 heeft weer een stap richting zijn climax gezet, nu de achtste finales zijn afgerond.
We kennen nu de laatste acht landen die de komende dagen de kwartfinales spelen. Maar voordat we daarheen gaan, blikken we terug op een adembenemende ronde van zestien.
Er waren uitstekende wedstrijden en schitterende prestaties van zowel ploegen als individuen. Daarom presenteren we ons beste elftal van de achtste finales, met een maximum van twee spelers per land.
KP: Gregor Kobel (Zwitserland)
De overwinning van Zwitserland op Colombia was geen klassieker, maar leverde wel een schone lei op voor Gregor Kobel, die een sleutelrol vervulde. Hij maakte drie reddingen in de wedstrijd, niet het meeste van de ronde, maar voorkwam daarmee 0,9 verwachte goals. Hij pakte één voorzet en voltooide negen lange passes. Het beslissende moment volgde na het eindsignaal: Kobel stopte de penalty van Cucho Hernández in de strafschoppenreeks en bracht Zwitserland op de rand van de kwartfinales.
RV: Juan José Cáceres (Paraguay)
Juan José Cáceres had zijn handen vol voor Paraguay, met de taak om eerst Bradley Barcola en later Désiré Doué te neutraliseren. Hij deed zijn werk goed. De wingback won drie tackles tegen Frankrijk en veroverde drie keer de bal in het defensieve derde. Hij maakte ook één tackle als laatste man en voltooide één wegwerker, aangevuld met drie onderscheppingen waarbij de bal in bezit bleef. Cáceres was minder betrokken in de aanval, maar dat was ook niet zijn taak.
CV: Issa Diop (Marokko)
Issa Diop was een absolute rots achterin voor Marokko bij het uitschakelen van gastland Canada. De ploeg moest grote delen van de wedstrijd standhouden, en Diop was daarin bepalend. Hij werkte tien ballen weg, gedeeld het meeste van alle spelers in de achtste finales. Op de bal was hij kalm en betrouwbaar: 92,31% passnauwkeurigheid, drie van de vier luchtduels gewonnen en 100% succespercentage in grondduels.
CV: William Saliba (Frankrijk)
Een andere centrale verdediger in een wedstrijd zonder tegendoelpunt. William Saliba was drukker dan je zou verwachten gezien het defensieve spelplan van Paraguay. Net als Diop werkte hij tien ballen weg in Frankrijks overwinning en maakte deel uit van een defensie die slechts 0,18 non-penalty verwachte goals toestond. Saliba veroverde de bal eenmaal in het defensieve derde en viermaal in het middenveld, waardoor de achterste linie nauwelijks werd getest. Resultaat: slechts één schot vanuit het eigen strafschopgebied toegestaan.
LV: Lucas Digne (Frankrijk)
Lucas Digne completeert onze verdediging met een solide optreden voor Frankrijk. Hij heeft de linksbackpositie volledig in handen, als vervanger van Théo Hernández. De 32-jarige maakte drie tackles in de overwinning op Paraguay, veroverde de bal viermaal en voltooide zes wegwerkers, indrukwekkend gezien het feit dat Paraguay nauwelijks aanvallend actief was. Zijn kracht lag dan ook op de bal: Digne deed meer passes dan welke andere linksback ook, inclusief in het aanvallende derde.
DM: Rodri (Spanje)
Rodri stond op zijn gebruikelijk hoge niveau voor Spanje in de overwinning op Portugal. Hij was de balveroveraar van het Spaanse middenveld met vier tackles, alleen Lamine Yamal deed er meer. Rodri veroverde de bal driemaal in het defensieve derde (wedstrijdhoogste) en driemaal in het middenveld. Op de bal was hij precies zoals verwacht: 93,48% passnauwkeurigheid, inclusief 23 van zijn 24 passes in het aanvallende derde. Met 106 balcontacten behoorde Rodri tot de top vijf van spelers die de volle negentig minuten speelden in de achtste finales.
RB: Lionel Messi (Argentinië)
Zonder Lionel Messi zou Argentinië niet meer op het WK staan. En hij begon de overwinning op Egypte nog wel met een gemiste penalty! Messi speelt als spits bij Argentinië, maar iedereen weet dat hij van nature een rechtsbuiten is, en dat is de positie waarop hij in ons elftal staat. Messi creëerde zes kansen tegen Egypte, waaronder twee grote kansen. Hij zette de comeback op gang met een assist op Cristian Romero’s doelpunt, scoorde vervolgens de gelijkmaker met één van zijn vijf schoten en voltooide vijf van zijn zeven aanvallende dribbels, met vier geslaagde voorzetten. Er is geen speler op dit WK die belangrijker is voor zijn ploeg.
Nr.10: Jude Bellingham (Engeland)
Jude Bellinghams optreden in Engelands 3-2 overwinning op Mexico was vrijwel perfect. Op het moment dat Engeland hem het meest nodig had, verscheen de middenvelder om zijn ploeg een voorsprong van twee goals te geven in de eerste helft. Maar hij leverde ook een uitstekende reddende tackle in de eigen zestien. Het zou niet overdreven zijn om te zeggen dat Engeland won dankzij Bellingham. Buiten de doelpunten om won hij tien duels, voltooide vier dribbels en veroverde driemaal de bal.
LB: Andreas Schjelderup (Noorwegen)
Andreas Schjelderup viel in de rust in bij Noorwegens overwinning op Brazilië en veranderde de wedstrijd volledig. De vleugelspeler was elektrisch in zijn 45 minuten op het veld en creëerde twee kansen, die beide tot doelpunten leidden. Zijn schitterende voorzet leidde tot Erling Haalands openingstreffer, en hij gaf de pass die aan Haalands tweede voorafging. Schjelderup voltooide ook 13 van zijn 14 passes in het aanvallende derde, één voorzet en had 41 balcontacten.
SP: Charles De Ketelaere (België)
Als er nog twijfels waren over Charles De Ketelaere als eerste keuze voor de spitspositie bij België, dan heeft hij die de kop ingedrukt tegen de Verenigde Staten. De 25-jarige scoorde twee keer en gaf één assist in Belgiës grote overwinning op de gastvrouw. Hoewel er bij de assist een gelukje bij zal, profiteren van een keepersfout, was het geen toevalstreffer. De Ketelaere creëerde drie kansen in totaal, gedeeld het meeste in de wedstrijd. Maar het draaide om de afronding: hij boekte 1,77 xG en 2,02 post-shot xG, wat betekent dat zijn schotplaatsing zijn scoringskansen actief verhoogde.
SP: Erling Haaland (Noorwegen)
Een groot deel van de wedstrijd tegen Brazilië speelde Erling Haaland aan de rand van het spel. Maar zoals iedereen weet, zegt dat weinig over zijn uiteindelijke impact. Hij scoorde twee totaal verschillende doelpunten om Noorwegen naar de eerste kwartfinale ooit op een WK voor mannen te schieten. De eerste was een uitstekende kopbal, waarbij hij Premier League-rivaal Gabriel versloeg in het luchtduel. De tweede was bijzonder: hij ontving de bal op de rand van het strafschopgebied, nam een touch en schoot laag in de rechterhoek. Haalands vier schoten leverden 0,54 xG op, maar hij verhoogde dat naar 1,58 post-shot xG. Het kenmerk van een echte afmaker.
Conclusie
De achtste finales leverden een elftal op dat de breedte en het niveau van dit WK perfect weerspiegelt. Twee namen domineren het gesprek: Lionel Messi en Erling Haaland. De Argentijn en de Noor zijn op dit moment de twee meest bepalende spelers van het toernooi, en hun aanwezigheid in dit elftal is dan ook onvermijdelijk. Messi redde Argentinië eigenhandig van uitschakeling; Haaland schoot Noorwegen naar een historische kwartfinale.
Maar het elftal laat ook zien dat dit WK meer is dan alleen die twee. Jude Bellingham was in zijn wedstrijd tegen Mexico de beste speler op het veld, aanvallend én defensief. Rodri controleerde de partij tegen Portugal op zijn kenmerkende, onzichtbare manier. En Charles De Ketelaere bewees dat hij bij de absolute top hoort met een optreden dat twijfels definitief de kop indrukte.
Opvallend is ook de defensieve kwaliteit in dit elftal. Kobel, Diop, Saliba en Digne vertegenwoordigen vier van de meest solide verdedigingen die nog over zijn op het toernooi. Dat Zwitserland, Marokko en Frankrijk elk een vertegenwoordiger in de achterste linie hebben, is geen toeval: de beste ploegen in de achtste finales combineerden aanvallende kwaliteit met defensieve organisatie.
Met de kwartfinales voor de deur is de vraag wie er aan dit elftal toegevoegd zal worden. De kandidaten zijn duidelijk: Mbappé, Kane, Yamal en Oyarzabal wachten op hun kans om de volgende ronde te domineren. Maar op basis van de achtste finales is één ding zeker, Messi en Haaland zullen niet makkelijk van de troon te stoten zijn.