PSG versloeg Bayern München met 5-4 in de heenwedstrijd van de halve finale van de Champions League. Het was een iconische thriller met negen doelpunten in het Parc des Princes.
De wedstrijd tussen PSG en Bayern werd de eerste halve finale in de Champions League waarin vijf doelpunten vielen in de eerste helft.
In de tweede helft scoorden beide teams samen nog eens vier keer. Daarmee is het de meest doelpuntrijke Champions League wedstrijd ooit in deze fase van het toernooi.
Het was een oogverblindende aanvallende show van beide kanten. Harry Kane, Luis Díaz, Michael Olise, Jamal Musiala, Khvicha Kvaratskhelia, Désiré Doué en Ousmane Dembélé toonden allemaal hun klasse.
Wat we behandelen in deze PSG – Bayern Analyse
Man-op-man extremen
Zowel PSG als Bayern kozen voor een extreme man-op-man benadering. Dit leidde tot 1-tegen-1 duels over het hele veld. Bepaalde spelers kregen specifieke tegenstanders en referentiepunten toegewezen.
We beginnen met de man-op-man pressing van PSG. De twee buitenspelers (Kvaratskhelia en Doué) pakten de twee centrale verdedigers van Bayern op. Dembélé had de taak om in de opbouw terug te zakken op Joshua Kimmich of Aleksandar Pavlović.
Vitinha stapte vervolgens door om Kimmich (of Pavlović, afhankelijk van Dembélé) te dekken. Hierdoor kon PSG man-op-man spelen tegen de vier spelers in de eerste opbouwfase van Bayern.
PSG deed iets interessants met de dekking achter de voorste linie. Achraf Hakimi stapte door om Alphonso Davies te dekken. Warren Zaïre-Emery volgde Josip Stanišić, die vanaf de rechtsbackpositie de half-space inkwam.
João Neves speelde als een soort libero dicht bij de achterste drie. Die drie dekten de voorhoede van Bayern man-op-man (Marquinhos schoof door naar Díaz, Willian Pacho op Kane en Nuno Mendes tegen Olise). Hierdoor moest de Portugese middenvelder vaak Musiala oppakken.
Bayern wist dit soms uit te buiten tegen PSG. Ze lokten de man-op-man pressing uit en speelden de bal vervolgens directer naar de voorste vier. Ze hadden een fysiek voordeel met Neves vaak in de laatste linie. Dit haalde hem ook weg uit het centrum om tweede ballen op te pikken, waardoor Bayern terrein kon winnen.
De man-op-man pressing van Bayern was iets anders. Hun voorste vier stonden tegenover de achterhoede van PSG. Díaz volgde Hakimi en Olise liep mee met Mendes.
Om de drie middenvelders van PSG op te vangen, moest Stanišić echter doordekken op Zaïre-Emery. Kimmich stapte door op Vitinha en Pavlović volgde Neves.
Dayot Upamecano schoof vervolgens door om de ruimte te dekken en Kvaratskhelia op te pakken. Jonathan Tah dekte Dembélé en Davies nam Doué voor zijn rekening.
PSG probeerde die man-op-man situaties over de rechterkant van Bayern te forceren. Ze isoleerden Kvaratskhelia in 1-tegen-1 duels tegen Upamecano. Of ze pinden Stanišić vast zodat hij niet kon doordekken op Zaïre-Emery. Dit betekende vaak dat Upamecano moest doordekken. Hij moest een grotere afstand overbruggen, waardoor de aanvallers en middenvelders van PSG ruimte konden creëren.
Aanvallende dynamiek van PSG
De openingstreffer van PSG was een perfect voorbeeld van hoe ze profiteerden van de verdedigende dynamiek aan de rechterkant van Bayern. Ze dwongen een van de verdedigers om uit te stappen. Kvaratskhelia maakte een tegengestelde loopactie en kwam 1-tegen-1 dicht bij het strafschopgebied.
Door rotaties bij PSG belandde Doué aan de rechterkant bij Kvaratskhelia. Vitinha zwierf naar links om Pavlović bezig te houden. Hierdoor moest Kimmich Zaïre-Emery oppakken.
Dit dwong Upamecano om Doué te volgen en druk te zetten. Dit opende de mogelijkheid voor een gechipte bal over Stanišić in de loop van Kvaratskhelia. Hij ontving de bal in een voordelige 1-tegen-1 situatie dicht bij de zestien. Hij gebruikte het momentum van de verdediger tegen hem, sneed naar binnen op zijn rechtervoet en vond de verre hoek voor de 1-1.
Tegengestelde loopacties zijn een thema in de aanvallende rotaties en dynamiek van PSG. Spelers wisselen af tussen in de bal komen en diepgaan. Zo houden ze de verdediging van de tegenstander altijd scherp en onder druk.
Hakimi deed dit uitstekend bij het vierde doelpunt van PSG. Doué kwam vanaf de rechtervleugel in de bal en trok Konrad Laimer met zich mee. Hakimi maakte de tegengestelde loopactie en dook de diepte in. Hij verraste Díaz en vond zichzelf in een zee van ruimte om de voorzet te geven.
Aanvallende dynamiek van Bayern
De voorste vier van Bayern waren briljant in het roteren over de hele aanvalslinie. Ze dwongen de verdediging om keuzes te maken: hun man overgeven of meelopen. Bayern profiteerde optimaal van de ruimte die daardoor ontstond.
Olise zwierf naar binnen om de combinatie te zoeken in de as. Díaz maakte goede loopacties achter de laatste linie. Kane zocht steeds andere bewakers op in de achterhoede. Musiala fungeerde als een uitstekend aanspeelpunt voor combinatiespel.
De dynamiek tussen Kane en Díaz haalt het beste uit beide aanvallers. Kane zakt graag uit, trekt verdedigers naar zich toe en zoekt oplossingen om diepgaande spelers te bereiken. Díaz is constant alert op die loopacties en fungeert als de belangrijkste uitlaatklep in de voorhoede.
Het vierde doelpunt van Bayern benadrukte deze dynamiek perfect. Kane zakte uit naar een zone op het middenveld tussen de twee pressielinies van PSG. Dit dwong Neves om uit te stappen en druk op de bal te zetten.
Maar Díaz was er snel bij om de diepte in te duiken en Kane een afspeelmogelijkheid te bieden. Hij dook op achter Marquinhos, nam de bal prachtig aan in de zestien en hield hem weg bij de Braziliaanse verdediger. Hij veinsde een schot om een reactie uit te lokken en schoot de bal vervolgens binnen voor de 5-4.
Al met al was het een briljante wedstrijd voor de neutrale kijker. Aanvallend en moedig voetbal van beide kanten. Luis Enrique omschreef het als een wedstrijd die zijn ploeg “verdiende te winnen, gelijk te spelen en te verliezen”. Dat vat het perfect samen.